Evet, ilk cevap çocuklarla daha çok zaman geçirdikleri için olabilir. Peki diğer nedenler nedir? Babaların aklına neden gelmiyor? Ben bunu eşime sordum, “ben anı yaşamak için aklıma gelmiyor” diyor. Tamam da, ben sanki anı yaşamak istemiyorum. 🙂 Açıkça söyleyeyim, sevmedim bu cevabı…

Fotoğraf çekiyorum, çünkü ileride her anı hatırlasın istiyorum. Şimdi, 6 yaşına yaklaşırken her şeyi hatırlıyor yaptığımız, gittiğimiz. Zaman geçtikçe unutmaya başlayacak. İşte bu yüzden de bu anları saklamak istiyorum. Hem kızımın fotoğraflarını çekiyorum, hem yaptığı resimlerin, hem oyunlarının. Odasının şeklini değiştirdiğimde bile çekiyorum. Dönem dönem bebeklik fotoğraflarına, videolarına bakıyoruz. Çok hoşuna gidiyor. İlk emeklemesi, ilk adımları, ilk kelimeleri, evdeki komik oyunlar…

Şimdi de saydım. Günde yaklaşık 10-15 farklı kare çekiyorum. En iyiyi yakalamak için toplam kaç tane çektiğimi düşünün artık. Bu yüzden de telefonumun hafızası sürekli doluyor. Bilgisayar “telefon ekim 2015”, “telefon kasım 2015” dosyalarıyla dolu. Hatta şimdi bu yazının ardından “Aralık ilk yarı” klasörü hazırlayacağım.

Sonra onları ne mi yapıyorum? Tek tek ayıklıyorum bütün fotoğrafları. 6 ayda bir Lukapu fotokitap hazırlıyorum. İsmi de 2015 ilk yarı, 2015 ikinci yarı gibi seçiyorum ki, güzel bir arşiv olsun. Ben nasıl kendi fotoğraflarıma bakmayı seviyorsam, o da büyüyünce bundan çok hoşlanacak eminim. Tek farkı, rahat edecek olması. Bizim albümler parçalandı artık. Fotoğraflar kutularda duruyor. Onun ise kütüphanesinde sıra sıra dizilmiş olacak.

Bir sitemim yine eşime… 🙂 10 baba kız fotoğrafı varsa, bir anne kız fotoğrafı var. Çeken taraf ben olduğum için geri plandayım. Kızımla fotoğraflarıma baktım da, hepsi selfie. Benim kafa kocaman, vücut yok. Ekranın içindeyim. Ya bir selfie çubuğu alacağım (bu zamana kadar inat ettim) ya da Arkın’dan rica edeceğim… Taktım mı yaparım. Tanıyanlar bilir 🙂